فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ در بوستانها و چشمه‌هاى روان . ( 147 ) وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ و كشتها و خرما بنان ، كه برايشان فراوان . ( 148 ) وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ و مىسازيت از كوهها خانه‌ها و شما شادمانان ، و نغزكاران . ( 149 ) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ از خداى تعالى بترسيت ، و مرا طاعت داريت . ( 150 ) وَ لا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ و كار مكنيت بفرمان مسرفان ، الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ آنان كه تباهى مىكنند و خوبى نمىكنند درين جهان . ( 151 - 152 ) قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ گفتند تو از جملهء جادويىكردگانى ، نمىدانى كه بر زفان چه مىرانى . ( 153 ) ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا نئى تو مگر آدمى همچون « 1 » ما ، فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ بيار معجزه‌اى اگر هستى « 2 » از راست‌گويان « 3 » درين دعوى . ( 154 ) قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ گفت اينك ماده‌شترى خداى تعالى وى را « 4 » از كوه پديد آورده ، مر وى را « 6 » ست بهرهء آب روزى و شما را روزى پيدا كرده . ( 155 ) وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ مبساويتش به بدى يعنى مكشيتش ، فَيَأْخُذَكُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ چه بگيردتان عذاب روز بزرگ و همه هلاك شويت اگر هلاك كنيتش . ( 156 ) فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ پى زدندش و پشيمان شدند ، فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ و گرفت‌شان عذاب و همه بىجان شدند إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً اندر اينست آيت وحدانيت ، وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ و نيند بيشترين ايشان گرونده « 5 » بدين آيت ، وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

--> ( 1 ) - ن و ت : همچو . ( 2 ) - ن : هيى - ت : مانند متن است . ( 3 ) - ن : راست گويندگان . ( 4 ) - ن : ورا . ( 5 ) - ن : گروندگان . ( 6 ) - ن : ورا .